Wat zijn hard forks en soft forks?

SHARE

Software moet om de zoveel tijd geüpdatet worden om problemen te verhelpen of de prestaties te verbeteren. In de cryptowereld worden dergelijke updates ook wel ‘forks’ genoemd.

Omdat cryptovaluta gedecentraliseerde netwerken zijn, dienen alle deelnemers in het netwerk – ook wel bekend als nodes – dezelfde regels te volgen om alles goed te laten functioneren. Die set van regels wordt het ‘protocol’ genoemd. Typisch omvatten deze regels de grootte van de blocks in een blockchain, de beloning die miners ontvangen voor het minen van een nieuw block, et cetera.

 Er zijn twee soorten forks in crypto: soft forks en hard forks. Maar allebei veranderen ze fundamenteel hoe het protocol van een cryptovaluta werkt.

 

Soft Fork

Een soft fork is een verandering aan het protocol van een cryptovaluta die achterwaarts compatibel is. Dat betekent dat nodes die nog niet geüpdatet zijn, nog steeds transacties kunnen verwerken en nieuwe blocks naar de blockchain door kunnen zetten zolang die niet in strijd zijn met de regels van het nieuwe protocol.

Stel je een soft fork voor die een nieuwe regel introduceert waardoor de block size wordt verlaagd van 3mb naar 2mb. Oudere nodes kunnen nu nog steeds transacties verwerken en nieuwe blocks maken van 2mb of minder. Maar als een oudere node een block naar het netwerk probeert te sturen dat groter is dan 2mb, zullen de geüpdatete nodes het block niet accepteren omdat het niet aan de nieuwe regels voldoet. Dat moedigt de oudere nodes aan om te updaten naar het nieuwe protocol, omdat ze anders minder efficiënt zijn dan de geüpdatete nodes.

 

Hard Fork

Een hard fork is een verandering in het protocol van een cryptovaluta die niet compatibel is met eerdere versies. Dit betekent dat nodes die niet updaten naar het nieuwe protocol niet in staat zijn om transacties te verwerken of nieuwe blocks naar de blockchain te sturen. Hard forks kunnen worden gebruikt om een bestaand protocol te veranderen of te verbeteren, of zelfs om een geheel nieuwe, onafhankelijke blockchain te creëren.

Stel je een verandering in een protocol voor die de block size verhoogt van 2mb naar 4mb. Als een geüpdatete node probeert een block van 3mb naar de blockchain te sturen, zullen de oudere, niet-bijgewerkte nodes dit block niet als geldig erkennen en het daarom afwijzen.

Afhankelijk van de omstandigheden kunnen hard forks gepland of controversieel zijn. In een geplande fork werken de netwerkdeelnemers vrijwillig hun software bij om de nieuwe regels van het protocol te volgen. De nodes die niet updaten blijven minen op de oude blockchain die door nog maar weinig mensen gebruikt zal worden.

Is de fork echter controversieel, wat betekent dat er onenigheid is in de community over de upgrade, dan resulteert dit vaak in twee incompatibele blockchains en twee verschillende cryptovaluta. Beide blockchains hebben dan hun eigen community en eigen ontwikkelaars en gaan hun eigen weg.

Aangezien een fork is gebaseerd op de originele blockchain, worden alle transacties in de originele blockchain ook gekopieerd naar de nieuwe fork. Heb je bijvoorbeeld 100 coins van een cryptovaluta genaamd Coin A en wordt er een hard fork geïntroduceerd op basis van die cryptovaluta met de naam Coin B, dan ontvang je eveneens 100 coins van Coin B.

Dankzij het open karakter van cryptovaluta en de toename van het aantal individuen en organisaties met verschillende opvattingen en ideeën over crypto, zullen forks nog lang een integraal onderdeel van de ontwikkeling van cryptovaluta blijven.

Loading