Geschiedenis van Cryptografie

Delen
Luister naar het artikel
00:00 / 00:00

Cryptografie, een samenkomen van het schrijven van codes en regels voor veilige communicatie, is momenteel een van de belangrijkste elementen die de moderne cryptocurrencies en blockchains mogelijk maken. De cryptografische elementen die vandaag de dag gebruikt worden, zijn het resultaat van een ongelooflijk lange geschiedenis aan ontwikkelingen. Al sinds lange tijd gebruikt men cryptografie om informatie op een veilige manier te verzenden. In dit stuk leest u over de fascinerende geschiedenis van cryptografie die heeft geleid tot de geavanceerde en gevorderde methoden die worden gebruikt voor moderne digitale codering.


De Lange Geschiedenis van Cryptografie

Het is bekend dat in de oudheid cryptografische technieken hebben bestaan, en de meeste vroege beschavingen lijken in zekere mate cryptografie te hebben gebruikt.
Symbool Vervanging, de meest simpele vorm van cryptografie, komt voor in zowel oude Egyptische als Mesopotamische geschriften. Het vroegst bekende voorbeeld van dit type cryptografie werd gevonden in het graf van een Egyptische man genaamd Khnumhotep II, die ongeveer 3.900 jaar geleden leefde.

Het doel van symbool vervanging in de Khnumhotep-inscriptie was niet om informatie te verbergen, maar om de taalkundige aantrekkingskracht ervan te vergroten. Het vroegste bekende voorbeeld van cryptografie dat wordt gebruikt om gevoelige informatie te beschermen, vond ongeveer 3500 jaar geleden plaats toen een Mesopotamische schrijver cryptografie gebruikte om een formule te verbergen voor aardewerk glazuur, dat op kleitabletten werd gebruikt.

In de latere perioden van de oudheid werd cryptografie vaak gebruikt om belangrijke militaire informatie te beschermen, iets wat vandaag de dag nog steeds gedaan wordt. In de Griekse plaats Sparta werden de berichten versleuteld door op perkament te schrijven dat over een cilinder van een bepaalde grootte was gelegd. Waardoor het bericht ontcijferbaar was totdat het door de ontvanger om een soortgelijke cilinder werd gewikkeld. Ook is het bekend dat spionnen in het oude India gecodeerde berichten gebruikten in de 2e eeuw voor Christus.

De meest geavanceerde cryptografie in de oudheid werd gebruikt door de Romeinen. Een goed voorbeeld van de Romeinse cryptografie bekend als het Caesar-cijfer, was het verschuiven van de letters van een gecodeerd bericht op een bepaald aantal plaatsen in het Latijnse alfabet. Wetende van dit systeem en het aantal plaatsen om de letters te verschuiven, zou een ontvanger met succes het onleesbare bericht kunnen decoderen.


Ontwikkelingen in de Middeleeuwen en Renaissance

Gedurende de Middeleeuwen werd cryptografie steeds belangrijker, maar vervangende cijfers zoals de Caesar-code bleven de standaard. Cryptoanalyse, de wetenschap waarmee codes en cijfers worden gekraakt, begon de nog relatief primitieve wetenschap van cryptografie in te halen. Al-Kindi, een bekende Arabische wiskundige ontwikkelde een techniek die bekend staat als frequentieanalyse rond 800 na Christus. Dat substitutie-woorden kwetsbaar maakte voor decodering. Voor het eerst kregen mensen die gecodeerde berichten probeerden te ontcijferen toegang tot een systematische methode om dit te doen, waardoor het noodzakelijk was dat de cryptografie verder ontwikkelde om bruikbaar te blijven.

In 1465 ontwikkelde Leone Alberti de polyalfabetische codering, die wordt beschouwd als de oplossing tegen de frequentieanalyse techniek van Al-Kindi. In een polyalfabetisch cijfer wordt een bericht gecodeerd door met twee verschillende alfabetten te werken. Een daarvan is het alfabet waarin het oorspronkelijke bericht is geschreven, terwijl het tweede een ander alfabet is waarin het bericht wordt weergegeven nadat het gecodeerd is. Gecombineerd met traditionele vervangings-cijfers, hebben polyalfabetische cijfers de beveiliging van informatie enorm vergroot. Tenzij een lezer het alfabet kende waarin de boodschap oorspronkelijk was geschreven, had de frequentieanalyse techniek geen zin. 

Nieuwe methoden voor het coderen van informatie werden ook ontwikkeld in de renaissance periode, waaronder een populaire methode van binaire codering, uitgevonden door de bekende polymath Sir Francis Bacon in 1623.


Ontwikkelingen in de Recentere Eeuwen

De wetenschap van cryptografie bleef zich sterk ontwikkelen door de eeuwen heen. Een belangrijke doorbraak in cryptografie werd gedaan door Thomas Jefferson in de jaren 1790. Zijn uitvinding, bekend als de cijfers-wiel. Het Cijfer-wiel bestond uit 36 ringen van letters op bewegende wielen die kunnen worden gebruikt om complexe codering te maken. Dit concept was zo geavanceerd dat het zou dienen als de basis voor Amerikaanse militaire cryptografie tot aan de Tweede Wereldoorlog.

In de Tweede Wereldoorlog zullen we ook het perfecte voorbeeld van analoge cryptografie zien, beter bekend als de Enigma-machine. Net als het Cijfer-wiel gebruikte dit apparaat roterende wielen om een bericht te coderen, waardoor het vrijwel onmogelijk was om zonder een andere Enigma het bericht te lezen. Vroege computertechnologie werd uiteindelijk gebruikt om het Enigma-cijfer te kraken en de succesvolle decodering van Enigma-berichten wordt nog steeds beschouwd als een cruciaal onderdeel van de uiteindelijke overwinning van de geallieerden.


Cryptograpfie in het Computertijdperk

Met de opkomst van computers werd cryptografie veel geavanceerder. De 128-bits wiskundige codering, veel sterker dan welk antiek of middeleeuws cijfer dan ook, is nu de standaard voor veel apparaten en computersystemen. In 1990 werd een geheel nieuwe vorm van cryptografie, genaamd quantumcryptografie, ontwikkeld door computerwetenschappers met als het uitgangspunt om het beschermingsniveau van moderne encryptie te verhogen.

Zeer recentelijk zijn er ook cryptografische technieken gebruikt om cryptocurrencies mogelijk te maken. Cryptocurrencies maken gebruik van verschillende geavanceerde cryptografische technieken, waaronder hashfuncties en cryptografie met openbare sleutels en digitale handtekeningen. Deze technieken worden voornamelijk gebruikt om de veiligheid van gegevens die zijn opgeslagen op blockchains te waarborgen en transacties te verifiëren. Een gespecialiseerde vorm van cryptografie, ook wel Elliptical Curve Digital Signature Algorithm (ECDSA) genoemd, ondersteunt Bitcoin en andere cryptocurrency-systemen als een manier om extra beveiliging te bieden en ervoor te zorgen dat fondsen alleen toegankelijk zijn door hun rechtmatige eigenaars.

Cryptografie heeft de afgelopen 4000 jaar een lange weg afgelegd. Zolang gevoelige gegevens bescherming behoeven, zal cryptografie verder ontwikkeld worden. Hoewel de cryptografische systemen die tegenwoordig in cryptocurrency blockchains worden gebruikt een van de meest geavanceerde vormen is. Maakt het ook deel uit van een traditie die zich uitstrekt over een groot deel van de menselijke geschiedenis.

Loading