Hard Forki & Soft Forki

05.12.2018

Każdy oprogramowanie w dzisiejszych czasach wymaga od swoich twórców ciągłych aktualizacji, które mają na celu zwiększenie jego bezpieczeństwa lub wydajności. W świecie kryptowalut te aktualizacje nazywane są “forkami”.
Jako, że u podstaw każdej (lub znaczącej większości) kryptowalut stoi zdecentralizowana sieć, wszyscy jej uczestnicy - zwani węzłami - muszą działać w oparciu o te same mechanizmy i zasady. Zestaw tych mechanizmów i zasad zwany jest “protokołem”.

Typowymi przykładami zasad obowiązującymi w protokołach są wielkość bloku obowiązująca w sieci czy nagroda jaką górnicy otrzymują za wykopanie nowego bloku.

W świecie kryptowalut istnieją dwa typy forków: soft forki i hard forki. Obydwa rodzaje fundamentalnie zmieniają sposób działania protokołu danej kryptowaluty.


Soft Fork

Soft Fork to zmiana dokonana w protokole kryptowaluty, która jest kompatybilna wstecznie. Oznacza to, że węzły, które nie zaktualizowały oprogramowania do najnowszej wersji (po forku) nadal mogą przetwarzać transakcje i przesyłać nowe bloki do sieci, o ile nie łamią nowych lub zmienionych reguł protokołu.


Wyobraź sobie przykład soft forku, który tworzy nową regułę w protokole kryptowaluty zmniejszającą rozmiar bloku z 3mb do 2mb. W tej sytuacji starsze węzły nadal będą mogły przetwarzać transakcje i wykopywać bloki o wielkości 2Mb lub mniejsze. Ale jeśli niezaktualizowany węzeł spróbuje wykopać blok większy niż 2Mb, to nowsze węzły odrzucą ten blok ponieważ narusza on nowo ustalone reguły. Taka sytuacja zachęca starsze węzły do aktualizacji oprogramowania do nowej wersji ponieważ nie są one już tak wydajne jak te zaktualizowane.


Hard Fork

Hard Fork z kolei oznacza zmianę dokonaną w protokole kryptowaluty, która jest z uwagi na wprowadzane modyfikacje jest niekompatybilna wstecz, co wiąże się z tym, że węzły, które nie zaktualizują się do nowej wersji protokołu, nie będą w stanie przetwarzać transakcji lub wykopywać nowych bloków. Hard forki mogą być (i są) wykorzystywane do dokonywania drastycznych zmian lub ulepszeń w istniejącym protokole, a nawet do tworzenia nowych, niezależnych protokółów i sieci blockchain.

Wyobraź sobie zmianę w protokole, która zwiększa rozmiar bloku z 2mb do 4mb. Jeśli zaktualizowany węzeł spróbuje wykopać 3Mb blok i wysłać o tym informację do sieci blockchain, to starsze, niezaktualizowane węzły nie uznają tego bloku za poprawny i będą go odrzucać.

W zależności od sytuacji hard forki mogą być zaplanowane lub mieć charakter kontrowersyjnych.

W zaplanowanym forku uczestnicy sieci dobrowolnie aktualizują swoje węzły godząc się z nowymi zasadami oraz porzucając starszą wersję. Z kolei Ci którzy nie zaktualizują swoich węzłów pozostają ze starszą wersją protokołu i niewielkim ruchem w nim.

Ale jeśli fork okazuje się kontrowersyjny, co oznacza, że w społeczności istnieje spór dotyczący wprowadzanych przez niego modernizacji, protokół zwykle dzieli się na 2 niekompatybilne ze sobą sieci blockchain - 2 różne kryptowaluty. Obie sieci w takiej sytuacji zyskują swoją własną społeczność, a programiści po jednej i drugiej stronie po forku mogą postępować w sposób, który według nich jest najlepszy.

Jako, że fork wywodzi się i opiera na oryginalnym blockchainie, wszystkie transakcje z oryginalnego blockchainu obecne są również w jego ‘kopii’. Na przykład, jeśli masz 100 jednostek kryptowaluty o nazwie Coin A i wydarzy się hard fork w sieci, którego wynikiem będzie m.in utworzenie kryptowaluty o nazwie Coin B, to dostaniesz także 100 jednostek Coin B.

Ze względu na otwarto-źródłową naturę kryptowalut oraz rosnącą adopcję technologii blockchain i kryptowalut na świecie, forki pozostaną jednym z integralnych elementów w rozwoju obu.

Śledź nas na bieżąco oraz nie zapomnij sprawdzić innych filmów i artykułów dostępnych na Binance Academy.

Loading