Na czym polega Staking?

Udostępnij
Copied to clipboard!
Na czym polega Staking?
Posłuchaj tego artykułu
00:00 / 00:00

Stakowanie, to inaczej proces polegający na zamrażaniu środków w portfelu do przechowywania kryptowalut (lub giełdzie) w celu wsparcia działania sieci blockchain - za co można otrzymać dodatkowe nagrody. Staking zasadniczo polega na blokowaniu sobie dostępu do określonej ilości danej kryptowaluty na pewien czas za co nagrodzi nas sieć odpowiednią nagrodą. W większości przypadków proces ten wykonywany jest bezpośrednio przez użytkowników uczestniczących w danej sieci blockchain blockchain za pośrednictwem osobistego portfela do przechowywania kryptowalut, jak np. Trust Wallet.

Stake'ować najczęściej można w sieciach blockchain opartych o algorytm konsensusu Proof of Stake (PoS - pol. Dowód Stawki). Na dzień dzisiejszy istnieje już wiele modeli zakładających Staking.


Kto stworzył algorytm Proof of Stake?

Za pomysłodawców algorytmu PoS i Stakingu uważa się Sunny'ego Kinga i Scotta Nadala, którzy w 2012 roku wydali na świat swoją kryptowalutę o nazwie Peercoin. Sieć blockchain stojąca u podstaw tej kryptowaluty początkowo była oparta na hybrydowym algorytmie konsensusu łączącym zalety PoW i PoS , ale ostatecznie przekształcona została w sieć wykorzystującą jedynie algorytm Proof of Work (PoW - pol. Dowód Pracy). Taka konstrukcja pozwoliła użytkownikom Peercoina, na intensywne wsparcie sieci w początkowej fazie jej rozwoju, bez całkowitego opierania jej o założenia z algorytmu PoS.

Już w 2014 r. Daniel Larimer opracował zmodyfikowaną wersję algorytmu PoS ochrzczoną mianemDelegowanego Dowodu Stawki (DPoS) . Algorytm DPoS po raz pierwszy został wykorzystany stając się częścią sieci Bitshares. Od tej chwili mechanizm ten zyskał na ogromnej popularności. Przy tej okazji warto również wspomnieć w formie ciekawostki, iż Larimer oprócz Bitshares stworzył również kryptowaluty Steem i EOS, które również polegają na algorytmie DPoS.

DPoS w głównej mierze opiera się na przyznawaniu wykorzystywaniu sald użytkowników, jako swego rodzaju głosów, którymi użytkownicy głosują na tzw. delegatów. Delegaci z największą ilością głosów - a więc innymi słowy największym wsparciem "kapitału" przeliczonego na głosy - zarządzają następnie siecią w imieniu swoich wyborców, zapewniając jej bezpieczne działanie, weryfikując i walidując transakcję oraz dochodząc do konsensusu z innymi delegatami. Każdy z posiadaczy kryptowaluty, której sieć oparta jest o algorytm DPoS może również skorzystać z możliwości zamrożenia swoich środków (stake'owania) w celu uzyskania dodatkowych i powtarzalnych korzyści.

Algorytm DPoS został powołany do życia jako remedium na stale przeciążąjące się sieci blockchain z których wiele boryka się z tzw. korkami pod wpływem ilości wykonywanych transakcji przez użytkowników, a które to gromadzone są w tzw. bloki oczekując na zatwierdzenie. Konsensus pomiędzy węzłami w sieci w ramach algorytmu DPoS co do zasady osiągany jest szybciej niż w sieciach PoS lub PoW. Dzieje się tak z uwagi na zdecydowanie mniejszą ilość węzłów uczestniczących w procesie weryfikacji i walidacji bloków. Z drugiej jednak strony sieci blockchain wykorzystujące mechanizm DPoS są mniej zdecentralizowane od swoich konkurentów wykorzystujących algorytmy Dowodu Stawki czy Dowodu Pracy. W przypadku DPoS użytkownicy sieci wybierają swoiste władze sieci, którymi zazwyczaj są grupy węzłów.


Staking krok po kroku

Tak jak zostało już to wspomniane wcześniej, Staking, to inaczej proces polegający na zamrażaniu funduszy w celu otrzymywania nagród, co dodatkowo pozwala zwiększyć bezpieczeństwo sieci. Mechanizm stake'ingu najczęściej występuje w sieciach opartych o algorytm Dowodu Stawki (PoS) lub jednego z jego wariantów. 

W odróżnieniu do sieci blockchain opartych o Proof of Work (PoW) w których to nowe transakcje są dosłownie wykopywane w formie bloków, sieci działające na bazie algorytmu PoS dosłownie produkują i walidują nowe bloki zawierające transakcje w oparciu o mechanizm Stakingu. Taka konstrukcja sprawia, że węzły chcące uczestniczyć w procesie zabezpieczania sieci nie muszą już stale modernizować swojego sprzętu, aby móc kopać (przy użyciu np. koparek ASIC). W sieciach PoS walidatorzy bloków wskazywani są na podstawie ilości środków, które są w stanie zamrozić na poczet Stake'ingu.

Najczęściej Ci, którzy stake'ują największą ilość jednostek danej kryptowaluty mają większą szansę na zostanie wybranym jako walidator kolejnego bloku. O ile proces kopania kryptowalut opiera się o drogi i specjalistyczny sprzęt (ASIC) i wymaga znacznych inwestycji jego ciągłą modernizację, to staking wymaga podjęcia się bezpośrednich inwestycji (i zaangażowania) w daną kryptowalutę. Każda z sieci blockchain wykorzystująca mechanizm PoS posiada swoją własną kryptowalutę.

Staking pozwala na osiągnięcie wyższego stopnia skalowalności sieci. To właśnie skalowalność jest jedym z powodów, dla których sieć Ethereum ostatecznie zmigruje z algorytmu PoW do PoS, przy okazji nadchodzącej aktualizacji Ethereum Casper.

Sieci, które opierają swoje działanie o mechanizm Delegated Proof of Staking (DPoS) dają swoim użytkownikom możliwość zasygnalizowania ich wsparcia dla wybranych węzłów w procesie głosowania.

Węzły w sieciach DPoS określane są mianem tzw. delegated validators i odpowiadają za nieprzerwane i skuteczne działanie sieci. Każdy z takich węzłów uczestniczy w nieustającym procesie osiągania konsensusu oraz definiowania kluczowych parametrów sieci.


Inflacja występująca w sieciach blockchain

W przypadku niektórych sieci blockchain nagrodą za stake'owanie swoich środków jest z góry określona wartość wyrażana w procentach, która powiązana jest ze wskaźnikiem "inflacji". Taka konstrukcja niejako zmusza posiadaczy danej kryptowaluty do jej wykorzystywania (a nie HODLowania). Co więcej, proces ten z założenia pozwala na zamortyzowanie kosztów operacyjnych wynikających z korzystania z sieci wszystkim posiadaczom tokenów.

Dla przykładu w sieci Stellar dystrybucja nagród dla stake'ujących użytkowników odbywa się co tydzień. W ramach tej sieci użytkownicy stake'ują swoje środki w ramach tzw. staking pools. Taka konstrukcja daje możliwość na kontrolowaną dystrybucję nagród przy użyciu z góry założonych wartości.

W rezultacie, jeśli użytkownik sieci Stellar wejdzie w posiadanie 10 000 XLM na okres jednego roku i podejmie się ich zamrożenia (stake'ingu), to zgodnie.z założeniami sieci może być pewien, że na koniec tego okresu zarobi 100 XLM. Dzieje się tak, ponieważ w protokole Stellar zapisana została stała wartość inflacji, która wynosi 1%.

Każdy z użytkowników sieci może samodzielnie zadecydować o tym, czy chce stake'ować swoje środki czy też nie. Staking jest dodatkową czynnością, którą można wykonać, ale nie jest to wymagane aby móc korzystać z sieci. W świecie blockchain istnieje już wielu użytkowników, którzy bardziej od PoW cenią sobie PoS z uwagi na wykluczenie z procesu nagradzania jedynie probabilistycznej szansy uzyskania nagród z wykopanego bloku. W przypadku PoS uzyskanie nagrody jest pewne.


Staking poole

Staking pool powstaje, gdy kilku posiadaczy jednostek danej kryptowalut postanowi połączyć swoje zasoby, aby zwiększyć swoje szanse na wejście w rolę walidatora bloków, a co za tym idzie otrzymanie nagród. Węzły (użytkownicy) tworząc staking pool są w stanie zsumować posiadane przez siebie środki, aby ostatecznie podzielić pomiędzy sobą nagrody za zweryfikowanie bloku proporcjonalnie do swoich indywidualnego wkładu w pool każdego z jego uczestników.

Staking poole są najpopularniejsze w sieciach, w których bariera wejścia, zarówno techniczna, jak i finansowa, jest stosunkowo wysoka. Poole od swoich założycieli wymagają dbania o poprawną konfigurację, rozwój i konserwację. W związku z tym wielu (jeżeli nie większość) twórców Pooli pobiera opłaty od ich uczestników - najczęściej w formie procentu prowizji odliczanego od przesyłanej użytkownikom Poola nagród.

Poza łączeniem sił dla wspólnego celu, jakim jest uzyskanie nagród przez wszystkich zainteresowanych, Poole są również w stanie zapewnić dodatkową elastyczność na polu minimalnego czasu stake'owania czy minimalnej wartości środków, jakie dają możliwość udziału w procesie zabezpieczenia sieci i dystrybucji nagród. Dzięki temu nowi użytkownicy zyskują jeszcze więcej zachęt do uczestnictwa, co prowadzi do zwiększenia decentralizacji sieci.


Cold staking

Cold staking, to nic innego jak stake'owanie kryptowalut lub tokenów bezpośrednio z portfela, który nie posiada dostępu do sieci Internet (np. portfela sprzętowego). Sieci blockchain, które obsługują cold staking umożliwiają swoim użytkownikom na jednoczesne stake'owanie ich środków i ich bezpieczne przechowywanie. Jeżeli jednak użytkownik zdecyduje się na przeniesienie wcześniej oflagowanych środków (jako stake'owanych), to w chwili ich przeniesienia przestanie otrzymywać nagrody.


Zakończenie

Biorąc pod uwagę rosnącą liczbę opcji i możliwości pozwalających na uczestnictwo w procesie uzyskiwania konsensusu przez sieci blockchain i ich zabezpieczania, rozwój mechanizmów stake'owania może przyczynić się do jeszcze większego obniżenia barier wejścia do ekosystemu kryptowalut. Binance chętnie wspiera sieci blockchain oparte o algorytm Proof of Stake i umożliwia swoim użytkownikom na stake'owanie wybranych tokenów i kryptowalut bezpośrednio na Binance.com i uzyskiwania z tego tytułu pasywnego dochodu.


Staking na Binance

Na dzień dzisiejszy giełda BInance.com wspiera staking następujących kryptowalut opartych o algorytm konsensusu PoS: Stellar (XLM)Algorand (ALGO)NEO (GAS)Ontology (ONG)VeChain (VTHO)Tron (BTT),  Komodo (KMD)Stratis (STRAT), and Qtum (QTUM). Aby rozpocząć stake'ować swoje salda w tych kryptowalutach, po prostu zdeponuj je na swoje konto na Binance.com i... zacznij odliczać dni do comiesięcznej dystrybucji!

Loading